Redukcja emisji w Zakresie 3

^{Data publikacji: 21.08.2025}

^{3 minuty czytania}

Zakres 3 emisji gazów cieplarnianych jest kluczowym elementem w zrozumieniu pełnego wpływu firmy na środowisko. Obejmuje on emisje, które nie są bezpośrednio kontrolowane przez firmę, ale wynikają z jej działalności w całym łańcuchu wartości – od dostawców po użytkowników końcowych (szerzej o Zakresie 3 pisaliśmy w artykule: Zakres 3 emisji śladu węglowego | Climate&Strategy). W niektórych firmach Zakres 3 może stanowić nawet do 99% całkowitego śladu węglowego, co czyni go kluczowym obszarem do działania. Ignorowanie Zakresu 3 prowadzi do niepełnej oceny wpływu na środowisko, co w dobie rosnącej świadomości ekologicznej klientów, inwestorów i regulatorów, może negatywnie wpłynąć na pozycję konkurencyjną firmy. Przeciwnie, zrozumienie i redukcja emisji w tym Zakresie wzmacniają wizerunek firmy jako odpowiedzialnej ekologicznie, budując nowy wymiar konkurencyjności – konkurencyjność klimatyczną.  

Od liczenia do redukowania

Warto pamiętać, że obliczenie śladu węglowego w każdym z trzech Zakresów i wielu kategoriach, to dopiero pierwszy krok w procesie jego redukcji. Należy dokładnie zidentyfikować, gdzie emisje są najwyższe, aby skutecznie je obniżać. Ważnym aspektem tego procesu jest współpraca z podmiotami w całym łańcuchu dostaw.

Inicjatywy dekarbonizacyjne 

Redukcja emisji w Zakresie 3, obejmującym cały łańcuch dostaw, to wyzwanie wymagające złożonych działań. Skuteczne podejście do tego problemu opiera się na strategicznej współpracy z dostawcami oraz na integracji działań dekarbonizacyjnych w procesach zakupowych i operacyjnych.

Kluczowe działania obejmują:

• zarządzanie dostawcami:
  firmy powinny angażować dostawców w proces redukcji emisji, integrując cele klimatyczne z polityką zakupową. Przykładem może być ustalanie wyższych cen za produkty od dostawców, którzy wdrażają zrównoważone praktyki (jak w przypadku Arla Foods). Ważnym elementem jest także edukacja dostawców oraz wspieranie ich w implementacji rozwiązań niskoemisyjnych, takich jak przejście na odnawialne źródła energii czy optymalizacja procesów produkcyjnych,
  
• mapowanie łańcucha dostaw:
  ważnym elementem procesu redukcji jest zrozumienie wewnątrz firmy, które elementy ich łańcucha dostaw generują największe emisje. To pozwala na skierowanie działań tam, gdzie mogą przynieść największe korzyści. Mapowanie to obejmuje analizę emisji na różnych poziomach dostawców i segmentację działań redukcyjnych w zależności od dojrzałości partnerów na różnych rynkach,
   
• partnerstwa na rzecz dekarbonizacji:
  złożoność globalnych łańcuchów dostaw sprawia, że niektóre wyzwania mogą być rozwiązane tylko dzięki współpracy między wieloma podmiotami. Przykładem jest firma VELUX, która współpracując z dostawcami, stworzyła rozwiązania oparte na recyklingu aluminium, co pozwoliło na znaczne obniżenie emisji w miejscach, gdzie samodzielnie nie byłoby to możliwe,
   
• efektywność energetyczna i gospodarka obiegu zamkniętego:
  przedsiębiorstwa mogą również redukować emisje poprzez optymalizację zużycia energii i materiałów w łańcuchu dostaw. Kluczowe mogą być takie działania jak: poprawa efektywności transportu, wprowadzenie praktyk regeneratywnych w rolnictwie oraz promowanie cyrkularności produktów i opakowań,
   
• projektowanie ekologiczne:
  wdrażanie zasad ekoprojektowania, które uwzględniają cykl życia produktów i minimalizują ich wpływ na środowisko od produkcji aż po utylizację,
   
• edukacja i zaangażowanie: 
  edukacja pracowników i klientów na temat znaczenia redukcji emisji oraz promowanie niskoemisyjnych nawyków, takich jak wspólne dojazdy do pracy, korzystanie z transportu publicznego czy ograniczanie podróży lotniczych.

Redukcja emisji w Zakresie 3 wymaga spójnej strategii, która łączy zaangażowanie dostawców, innowacje technologiczne oraz współpracę w ramach branży. Firmy, które podejmują te działania, mogą liczyć nie tylko na zmniejszenie śladu węglowego, ale także na zbudowanie silniejszej pozycji konkurencyjnej w erze rosnącej świadomości ekologicznej.